• سلام دوستان کام به کام از اولین روز ماه مبارک رمضان دوباره شروع به فعالیت کرده است امید واریم که هیچ وقت دیگه این فعالیت قطع نشود و همیشه مستمر باشد با امید روزای بهتر

هنر عکاسی و خبرهای ان در کام به کام

yasi

عضو
یک عکس یا چهار عکس؟



آیا باور میکنید که این تصویر به ظاهر تشکیل شده از موزائیکی از عکسها در واقع یک عکس منفرد است؟









بلا بورسودی عکاس تبلیغات و روزنامه مقیم نیوریوک که متخصص عکاسی از اجسام بیجان یا طبیعت خاموش است، با چیدن دقیق اشیا در این صحنه با نگاه از ویزور دوربینش این تصویر را خلق کرده است. (شما میتوانید این کار را با ثابت کردن دوربینتان در یک محل و فرستادن نمای ویزور دوربین به یک صفحه خارجی انجام دهید).


بورسودی با قراردادن دقیق اشیا و لبه هایشان در کنار هم توانسته است یک صحنه ثابت واحد را به صورتی درآورد که گویی عکسهایی جداگانه در کنار هم قرار گرفته اند.


این عکس "پشت صحنه" از زاویهای اندکی متفاوت قضیه را روشن میکند.







منبع : تمامی مطالب این تاپیک که توسط اینجانب گذاشته میشه از همشهری انلاین

 

yasi

عضو
دیدنی مثل انفجار رنگی لامپها


جان اسمیت دانشمندی که عکاسی خودآموخته هم هست، هنر را به طور علمی- از طریق، تجربه کردن، آزمون و خطا آموخته است.







تخصص او پر کردن لامپهای روشنایی با موادی دلبخواهی و اغلب رنگی، و ثبت کردن لحظه منفجر شدن آنها و آزاد شدن این مواد رنگارنگ پس از تیراندازی به لامپها است.



اما چرا او لامپهای روشنایی را انتخاب کرده است؟ اسمیت از این لحاظ به لامپها علاقمند شده است که آنها اشیایی خانگی هستند که اغلب افراد نادیدهشان میگیرند.



او میخواهد به این لامپها انرژی و زندگی ببخشد و آنها را از ماهیت عادیشان خارج کند و به افراد لحظهای شگفتآور هنگام انفجار آنها را نشان دهد که به طور معمول قابل دیدن نیست.









 

yasi

عضو
عکس روز / سیاه زیبا



عکاسی از حیوانات دنیا، حرفه خاص خود را میطلبد. به این عکس زیبا نگاه کنید!





عکسی بسیار زیبا که برنده جایزه سال عکاسی شده است. توسط یولاندا هریس گرفته شده است. این تصویر زیبا قوهای سیاه و ماهیهای کپور گلگون را دریکی از حوضچه های کشور چین نشان میدهد
 

yasi

عضو
الگوهای دنیای شهری



گسترش کلانشهرها روندی رو به رشد در طول تاریخ بشر بوده است. کشور سنگاپور که تقریبا از یک شهر تشکیل شده است، نمونه خوبی از گسترهای است که این روند به آن رسیده است.








و شهر- کشور
سنگاپور جای خوبی برای عکاسی است که زیبایی چنین کلان شهرهایی را درک میکند.


جارد لیک (Jared Lim) ،عکاسی است که به شهرها در سراسر جهان سفر میکند و ساختارهای شهری خیرکننده و فرمهای ظریفی را ثبت میکند که با دوربین آشکار میشوند.

لیم عکاسی است که شیفته مجموعه هندسی قوسها، خطوط، الگو و طراحیهای انتزاعی است که در این شهر یافت میشود.رشته عکسهای شهری او به سبک مجزای تکرنگ، رنگی و خیابانی ردهبندی میشوند.

در اینجا نمونه هایی از عکسهای رنگی او را میبینیم که از آسمان خراشهای بلند، استادیومهای خالی و سقفهای شیشه ای گرفته شده است. نگاه لیم به طراحی منحصر به فرد شهری ساکنان چنین محیطه ایی را برمیانگیزد که بایستند، به بالا نگاه کنند و برخی از جلوه های مهندسی پیرامونشان را تحسین کنند.


















 

yasi

عضو
انعکاس پیچیدگی طبیعت در چشم حیوانات







سورن منولین سالها است که تمرکز هنری خود را برروی عکاسی ماکرو از چشم انسانها و حیوانات گذاشته است و به تازگی نیز مجموعهای عجیب از عکسهای ماکرویی که از چشم حیوانات گرفته را منتشر کرده است.



2087967,2087968,2087969,2087970,2087971,2087972,20 87974,2087975,2087977,2087978,2087979,2087980


براساس گزارش وایرد، منولین معتقد است انسانهای کمی هستند که از تنوعی که در ساختار چشم موجودات مختلف وجود دارد،آگاهی دارند. این تنوع ساختار حتی برای خود عکاس نیز دور از ذهن و عجیب بوده است.


این عکاس آمریکایی پروژه عکاسی خود را از چشم انسانها آغاز کرد اما به تدریج به سوی حیوانات گرایش پیدا کرد و اولین عکس ماکروی چشم حیوانات را از چشم خاکستری یک سگ هاسکی به ثبت رساند. از آن زمان به بعد وی از چشم هر حیوانی، از مار گرفته تا کرگدن و کروکودیل عکاسی کرده است. وی سازگاری با انعکاس موجود در چشم حیوانات را دشوارترین بخش این پروژه عکاسی میداند.
 

yasi

عضو

دنیای ما از بالا
:





عکسهای : کامرون دیویدسون یک عکاس هوایی است که عکس منظره هم میگیرد. دیویدسون که مقیم واشنگتن دی سی است از هنگامی که در کودکی اولین عکس هایش را گرفت به عکاسی علاقمند شد و در کنار مادرش که خلبان هلیکوپتر بود، پرواز را با عکاسی درآمیخت.


رشته عکسهای هوایی دیویدسون چشم اندازی جذاب و دوستداشتنی از دنیای مان را به دست می دهد- چشماندازی که از روی زمین نمیتوان به آن دست یافت. این تصاویر که ممکن است حتی اندکی پیش پاافتاده به نظر برسند، نشان میدهند که ما در برابر سیارهمان چقدر کوچکیم. آثار او در مجلاتی مانند نشنال جئوگرافی، ونیتی فیر و مجله اسمیتسونین منتشر شده است. اینها برخی از عکسهای او هستند:


























 

yasi

عضو
بالارفتن از آبشارهای یخی



کوه نوردانی نروژی به همراهی عکاسی صخره نورد با بالا رفتن از آبشارهای منجمد Eidfjord در شرق شهر برگن نروژ عظمت این سازه های منجمد طبیعی را در زیر نورهای مصنوعی رنگارنگ به تصویر کشیده اند.





بالا رفتن از آبشار
نصب چراغهای رنگارنگ در میان یخها به ۷۰۰ متر کابل، دو ژنراتور و ساعتهای متوالی زمان نیاز داشت​










براساس گزارش تایم، منطقه Eidfjord که به خاطر آبشارهای منجمد متعددی که دارد از شهرت بالایی برخوردار است، در شرق نروژ واقع شده و ارتفاع آبشارهای منجمد آن گاه به 500 متر نیز میرسد. توماس سنف نام عکاسی است که از دو کوهنورد حین بالا رفتن از این قندیلهای بزرگ معلق عکاسی کرده است.


عظمت این صخره های یخی به اندازهای است که ابعاد بدن کوهنوردان در برابر آن کاملا ناچیز به نظر میآید. این صخره ها با کمک نورهای مصنوعی به رنگهای مختلف نورپردازی شده اند و جلوه ای سحرآمیز به این آبشار بزرگ بخشیده اند.
 

yasi

عضو
زاویه ای متفاوت از پرنده های گرسنه



تیم گرامز عکاسی آلاسکایی برای اینکه بتواند از زاویه ای جدید از پرندگان عکاسی کند، سکویی شیشه ای را برای دانه پاشیدن برای پرندگان خلق کرد تا بتواند از زیر آن از پرندگان عکاسی کند.





عکاسی از پرنده ها
گرام برای عکاسی از پرندهها در این زاویه از سکویی شیشه ای استفاده کرد




  • [*=center]

    [*=center]

    [*=center]

    [*=center]

    [*=center]





براساس گزارش میل آنلاین، وی برای اینکه بتواند از زاویه پایین از پرندهها عکاسی کند، دوربین خود را در زیر سکوی شیشه ای نصب کرد. عکاسی از پرنده ها از زیر این سکوی شیشه ای پنج ساعت به طول انجامید.وی شاتر دوربینش را از راه دور و از درون خانه اش کنترل میکرد و در انتظار هجوم دستهای از پرنده ها به سوی غذاها میماند، سپس عکاسی را آغاز میکرد.
 

yasi

عضو
دستکاری شدن عکسهای شگفت انگیز اریک یوهانسن :



تصاویر اریک یوهانسن گاهی بیش از هزاران کلمه است.
این عکاس متولد آلمان مقیم سوئد که از هیچ چیز بیش از به اندازه به حیرت انداختن ذهن با تصویرسازیهای دیداری وسوسه انگیزش لذت نمیبرد.








تخیل زنده او و اشکال فراواقعی که تولید میکند لحظات سورئال درخشانی را تولید میکنند که همگی شان نشانه ای از باورپذیر بودن دارند. یوهانسن که در ابتدا یک دانشجوی مهندسی کامپیوتر بود، در حال حاضر بر روی طرحهای شخصی و نیز سفارشی کار میکند.
او در کارش ابتدا به رسیدن به ایده ها شروع میکند و بعد بر اساس این ایدهها تصاویری خلق میکند که چندلایه و اغلب بسیاری پیچیده هستند. نتیجه کار بسیار جذاب و گیرا است.




او میگوید: "من لحظه ها را ثبت نمیکنم. ایدهها را ثبت میکنم. عکاسی برای من فقط راهی است برای گردآوری مواد برای تحقق بخشیدن به ایدههایی است که در ذهن دارم."



اینها نمونه هایی از عکسهای او هستند:


















 

yasi

عضو
دومین عکس بزرگ جهان را ببینید







گروه عکاسی 360 شهر تاکنون از گوشه و کنار شهرهای بزرگ جهان عکاسی کرده و این عکسها را در قالب تصویر پانورامای 360 درجه منتشر کردهاست.


براساس گزارش گیزمگ، بزرگترین تصویری که این گروه عکاسی به ثبترساندهاند تصویر پانورامایی 320 گیگاپیکسلی است که از لندن گرفته شدهاست. پس از اینکه پانورامای 360 درجه لندن رکورد بزرگترین عکس جهان را شکست،این گروه توجه خود را به سوی توکیو متمرکز کردند و اکنون تصویری 180 گیگاپیکسلی از این شهر را منتشر کردهاند.


با بزرگنمایی برروی برخی از نقاط میتوان به راحتی چهره برخی از افراد را با وضوح بالا مشاهده کرد، نوشتههای تابلوها را به راحتی خواند و ساختمانهای مختلف را یافت. این تصویر از طبقه بیستم برج توکیو به ثبت رسیده و جفری مارتین،عکاس این عکس برای ثبت آن دو روز را برروی سقف این برج سپری کردهاست.


وی طی این دو روز درحدود 10 هزار عکس از شهر توکیو به ثبت رساند که از ترکیب آنها این پانوراما ایجاد شدهاست. تصاویر با دوربین کانن 7D و لنز 400 کانن به ثبت رسیدهاند. دوربین برروی پایهای روباتیک وصل بوده که برنامهریزی شده نقاط مختلف شهر را پوشش میدادهاست.


پردازش این حجم از عکس توسط رایانهای با 192 گیگابایت RAM و پردازشگر 12 هستهای به 12 هفته زمان نیاز خواهد داشت،علاوه بر آن مدت زمانی نیز باید به تبدیل کردن پانوراما به تصویری تعاملی و آنلان اختصاص داد.


این تصویر همچنین بزرگترین عکسی است که تاکنون از شهر توکیو گرفته شدهاست و ابعاد حقیقی آن 600 هزار در 300 هزار پیکسل است، یعنی اگر بخواهید چنین عکسی را که با وضوحی کاملا معمولا چاپ شده، به دیوار بزنید وسعتی برابر 100 متر در 50 متر را پوشش خواهد داد.


دومین عکس بزرگ جهان و بزرگترین عکس توکیو را میتوانید اینجا ببینید.
 

yasi

عضو
گزارش تصویری / آثار برترین عکاسان حیات وحش در یک کتاب




همشهری آنلاین:



آثار 10 نفر از برترین عکاسان حیات وحش جهان برای اولین بار در قالب یک کتاب منتشر می شوند.






شکار روز
شکار روز اثر توماس منگلسن








براساس گزارش میل آنلاین، عکاسان حیات وحش مشهوری از قبیل جیم برندنبرگ، دیوید دابیلت، پائول نیکلمن، پال هرمانسن، فرانس لانتینگ و آنوپ شاه آثار برتر خود را در این کتاب گردآوری کردهاند.تمامی این عکاسان برندگان رقابت سالانه عکاسی حیات وحش بودهاند، رقابتی که امسال 49 ساله میشود. این کتاب اساتید عکاسی طبیعت نام داشته و توسط موزه تاریخ طبیعت در 19 سپتامبر منتشر خواهد شد.
 

yasi

عضو
تصاویر آتش سوزی جنگلهای کالیفرنیا





شنیدن عبارت آتش سوزی در هر شرایطی سخت، ترسناک و ناگوار است چه برسد به اینکه شاهد آن و در معرض آن قرار بگیرید.با این وجود عکسهای آن دنیای دیگری دارد!




آتش سوزی
تصاویر آتش سوزی جنگلهای کالیفرنیا








عکاسی از آتشسوزی به یک عکاسی حرفهای تبدیل شده است. عکاسی آتش سوزی در شب و روز که توسط عکاسان حرفهای انتخاب میشوند، کاری بس پر خطر و ترسناک است.

هنرمند عکاسی که از این صحنهها چه در شب یا چه در روز عکس میگیرد به نوعی خطر بزرگی را تقبل میکند. به نظر من دیدن تصاویر و صحنههای آتش سوزی ترسناک و دردناک است، چه به رسد به عکاسی از آنها! نظر شما چیست؟
تصاویر فوق آتش سوزی غیر قابل کنترل در جنگلهای کالیفرنیا را نشان میدهد. آتشسوزی که سالانه به طور متوسط بیش از 1.6 میلیون هکتار از اراضی و جنگلهای کشور امریکا را در عرض چند دقیقه طعمه خود میکند.

حرکت این آتش سوزی را گاه تا 23 کلیومتر در ساعت گزارش میکنند. و هر آنچه سر راهش قرار دارد چون درختان، علفزارها، خانه ها و حتی انسان را در خود فرو برده، میسوزاند.




این آتش سوزیها میلیونها دلار خسارات، زیان مالی و جانی برای این کشور به بار میآورد. و با توسعه وسیع تکنولوژی، هنوز هیچ تدبیری و راهکاری برای پیشگیری از شروع آن یا راهکاری برای خاموش کردن به موقع آن یا جلوگیری از شیوع سریع آن پیدا نکرده اند. عدهای این تصاویر را زیبای ترسناک نامیدهاند.

این تصاویر منتخب نشنال جغرافی از این آتشسوزیها جنگل در شب است.
 

yasi

عضو
عکس هایی از کاروان گل در مشهد




شهرداری شهر مقدس مشهد اقدام به راه اندازی کاروان گل در سطح شهر کرد. تصاویری از این رویداد:






کاروال گل در شهر مقدس مشهد
عکاس: مهدی قربانی











































































 

yasi

عضو
عکاسی در خیابانهای ایران مثل دهه ۶۰ همچنان سخت است





همشهریآنلاین:




عطاءالله طاهرکناره، عکاس خبرگزاری فرانسه با بیان تجریات ۲۰ ساله خود در این حرفه گفت: الان هم حس میکنم که مثل دهه ۶۰ و ۷۰ عکاسی در خیابانها مشکل است.



به گزارش مهر، نشست بررسی 20 سال عکاسی خبری در آئینه مطبوعات ایران با حضور عطاءالله طاهرکناره عکاس خبرگزاری فرانسه و جمع زیادی از عکاسان مطبوعات برگزار شد.



طاهرکناره در ابتدای سخنانش به بیان تجربیات خود از شروع فعالیتش در روزنامه همشهریدر اوایل دهه 70 پرداخت و گفت: آن زمان همشهری، یکی از حرفهایترین روزنامههای ایران بود که به عکس هم بسیار بها میداد؛ جالب است بدانید سال 71 حدود 22 عکاس خبری در همشهری کار میکردند.



وی افزود: البته آن زمان واقعاً عکاسی در سطح شهر و در خیابانها دشوار بود و مردم چندان با دوربین میانه خوبی نداشتند، اما من این کار را میکردم و ترجیح میدادم به جای حضور در برنامههای خبری، در خیابانها بگردم و از سوژههای مختلف عکاسی کنم.



عکاس سابق روزنامه همشهری سپس به ظهور روزنامههای موسوم به دو خردادی پس از انتخابات ریاست جمهوری سال 76 و تاثیر آنها در تحولات عکاسی خبری در ایران پرداخت و گفت: آن زمان هنوز روزنامههای دو خردادی نمیتوانستند نقشی را که مثلاً روزنامه همشهری در عرصه رسانه ایفا میکرد، داشته باشند، اما همشهری هم کم کم افتاد به روزمرگی و عکاسان این روزنامه یکی یکی رفتند.



طاهرکناره اضافه کرد: آن زمان روزنامههایی مثل جامعه، نشاط و توس کم کم رونق گرفته بودند و گاهی دیده میشد صفحه اول یکی از آنها فقط یک عکس است.


وی ادامه داد: با ظهور روزنامه شرق، تحولی اساسی در عکاسی خبری ما رخ داد؛ عکاسانی مانند عباس کوثری و ساتیار امامی به ما میگفتند شما کارمند شدهاید و به روزمرگی افتادهاید و واقعاً هم کارمند شده بودیم. البته من در سال 72 که با روزنامه همشهری کار میکردم، کارم را با خبرگزاری فرانسه هم آغاز کرده بودم و این هم به این خاطر بود که میدیدم دیگر در همشهری چندان اهمیتی به عکاسی خبری داده نمیشود.



عکاس خبرگزاری فرانسه ناآشنایی دبیران گروه عکس آن زمان و حتی حال حاضر مطبوعات را یکی از اصلیترین مشکلات عکاسان خبری حرفهای در ایران دانست و گفت: دبیران گروه عکس آن زمان و حتی در حال حاضر فقط برنامه را برای عکاس آفیش میکنند و سردبیران هم که عموماً چندان با مقوله عکس آشنایی ندارند و از این جهت سرویس عکس همیشه مظلوم بود.



طاهرکناره افزود: تا زمانی که مردم ما دیدگاه بصری پیدا نکنند و تا زمانی که مجلات حوزه تصویر که فقط با تصویر حرف بزنند، در ایران پا نگیرند، عکاسی خبری ما همچنان مظلوم است. دیدگاه بصری مردم را با تصویر میتوان ارتقا داد نه با حرف.



وی ادامه داد: من تا سال 84 هم با روزنامه همشهری کار میکردم، ولی میدیدم که خلاقیتها و انگیزههای اهالی مطبوعات و به ویژه عکاسان خبری با تغییرات مدیریتی پی در پی، کم شده است. یک نکته را هم نباید فراموش کنیم و آن اینکه سال 76 که شد، عکسها سیاسی شد؛ در واقع روزنامهها بیشتر به چهرههای سیاسی اهمیت میدادند. همین باعث شد کار عکاسها کلیشهای شود.



عکاس خبرگزاری فرانسه گفت: الان هم حس میکنم که مثل دهه 60 و 70 عکاسی در خیابانها مشکل است.



طاهرکناره سپس افزود: با تاسیس خبرگزاری ایسنا که زیر عکسهایش این جمله را درج میکرد که استفاده از عکس با ذکر منبع آزاد است تحولی منفی در حوزه عکاسی مطبوعات صورت گرفت. واقعیت این بود که در هیچ جای دنیا اینگونه نیست که یک خبرگزاری عکس را به صورت مجانی بگذارد روی سایتش که هر کس خواست، بردارد. مثالی میزنم؛ با این شیوه سردبیر ما به ما گفت که چه دلیلی دارد من این قدر به شما حقوق بدهم خب! از این خبرگزاری عکس برمیدارم دیگر!



وی اضافه کرد: به همین راحتی 5 نفر از عکاسان همشهری را اخراج کردند و جالب است بدانید که در فاصله سال 81 و 82 این روزنامه اصلاً سرویس عکس نداشت.عکاس خبرگزاری فرانسه گفت: پس از ایسنا، خبرگزاریهای دیگر هم از جمله ایرنا، مهر و فارس که دیدند از قافله ایسنا عقب افتادهاند، اقدام مشابهی انجام دادند و برای من بسیار عجیب است که در به اشتراک گذاشتن رایگان عکسها بین خبرگزاریهای ما رقابت وجود دارد!



طاهرکناره افزود: متاسفانه الان رقابت در کار عکاسی مطبوعات وجود ندارد و چون نگاه بصری هم در میان مردم وجود ندارد، عکاسی خبری لاغرتر و لاغرتر شده است. به نظر من و با توجه به جوایزی که عکاسان ما از مجامع بینالمللی گرفتهاند، نمیتوان مشکل را به آنها ربط داد.



وی همچنین از رعایت نشدن کپی رایت در ایران به عنوان یکی دیگر از مشکلات جدی در عرصه عکاسی مطبوعات یاد کرد و در این باره مثال جالبی زد؛ سال 72 قاتلی را در نارمک گرفته بودند و میخواستند اعدامش کنند و من هم رفته بودم عکاسی. این عکس فردای آن روز در روزنامه همشهری چاپ شد و دیدم که بعد از ظهر عیناً در روزنامه کیهان چاپ شد. سردبیرم من را خواست که در این باره توضیح بدهم که آیا من همان عکس را به روزنامه کیهان دادهام یا نه؟ من بررسی کردم و دریافتم که آنها همان عکس را با قیچی از روزنامه همشهری بریدهاند و عصر در روزنامه کیهان به چاپ رساندهاند. به همین سادگی!»عکاس خبرگزاری فرانسه بار دیگر به مشکلات مربوط به نبود بازار کار برای عکاسان خبری اشاره کرد و گفت: این مسئله هم به حوزه سیاست مرتبط است و هم به حوزه اقتصاد و الان طوری شده باید خدا را شکر کنیم که همین خبرگزاریها هم هستند که این عکاسان در آنجا کار کنند.



براي نمايش در سايز اصلي بر روي نوشته كليك كنيد ، مشخصات تصوير هست 600 در400 پيكسل .

عکس طاهرکناره از زلزله دردناک بم که جایزه جهانی ورد پرس را به خود اختصاص داد



طاهرکناره در بخش دیگری از سخنانش به تجربیاتش از عکاسی در شرایط بحران اشاره کرد و با ذکر مثالی درباره زلزله بم - که او برای یکی از عکسهای مربوط به این فاجعه جایزه جهانی world press را از آن خود کرد ـ افزود: زلزله که اتفاق افتاد ساعت 8 به من اطلاع دادند و من به اتفاق چند عکاس دیگر با بلیت 10:15 دقیقه رفتیم آنجا. اولین جایی که رسیدم، جنازه دیدم و مدام گریه میکردم؛ طوری که چشمم دیگر نمیدید؛ حتی در زمان گرفتن عکسی که این جایزه را هم برد.



وی ادامه داد: واقعیت این بود که ما اصلاً آن زمان به جایزه و این چیزها فکر نمیکردیم، ولی الان میشنوم که بعضی عکاسان ما که در چنین شرایطی دارند عکاسی میکنند، مدام غُر میزنند که این صحنه ورد پرسی نمیشود، جنازه ندارد و از این جوز حرفهای مشمئزکننده.
 

yasi

عضو
چرا مردم در عکسهای قدیمی لبخند نمیزدند؟







به هر پدیده میشود از زوایای مختلف نگاه کرد. وقتی ما به پرترههای مردم در عکسهای قدیمی نگاه میکنیم، میتوانیم تنها به اجزای صورت، پوشش و شیوه آرایش و پیرایش موها، سر و صورت مردم نگاه کنیم یا اینکه گامی هم فراتر بنهیم و چیزهایی پنهانی از آنها استخراج کنیم.



به گزارش ایسنا، وبلاگ یک پزشک در مطلبی با این مقدمه نوشت: یکی از سوالاتی که با بررسی عکسهای قدیمی ما برای ما آشکار میشود این است که «تقریبا همه» در عکسها، حالتی جدی و عبوس دارند و لبخند، عنصری کمیاب در همه این عکسهاست.



چرا چنین است؟ آیا در آن زمانه مد بوده که جلوی دوربین لبخند نزنند؟!



همین موضوع باعث شده است که یک فتوژورنالیست به نام متیو برَدی، موضوع نبود لبخند در پرترههای قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم را بررسی کند و به نتایجی برسد:


سادهترین دلیل، دلایل تکنیکی است. نخستین عکس دنیا در سال ۱۸۲۶ گرفته شده است. در آن زمان، زمان نوردهی عکس ۸ ساعت بود. در سال ۱۹۳۹، یک ابتکار باعث شد که زمان لازم برای نوردهی به ۱۵ دقیقه کاهش یابد اما با این پیشرفت و پیشرفتهای بعدی، باز هم زمان نوردهی و مشکلات تکنیکی وجود داشتند و بدیهی است که حفظ حالت صورت در حالت لبخند، بسیار دشوارتر از گرفتن یک حالت ثابت است. همین امروز هم هنگام ثبت عکس در خیلی موارد ما به ضرب و زور «چیز» گفتن به صورت تصنعی لبخندی میزنیم. حالا تصور کنید که کسی مجبور باشد چند دقیقه لبخند را روی صورتش، بدون تغییر حفظ کند!



همهاش همین؟! نه! یک دلیل جالب دیگر مشکلات بهداشت دهان و دندان مردم بود. در شرایطی که همین حالا هم وضعیت بهداشت دهان و دندان مردم در کشورهای در حال توسعه خوب نیست و هزینه اقدامات دندانپزشکی بالاست، تصور کنید که 100، 150 سال پیش، اوضاع به چه ترتیب بود. در آن سالیان، بسیاری از مردم، به مجرد باز کردن دهانشان مشخص میشد که داستان از چه قرار است. بر همین اساس، آنها ترجیح میدادند که با دهانی بسته و بدون لبخند عکس بگیرند.



اما دلیل بعدی شاید از همه جالبتر باشد. این روزها هر ثانیه ۳۵۰۰ عکس در فیسبوک آپلود میشود، عکسهای متعددی هم روانه اینستاگرام و سایتهای اشتراک عکس دیگر میشود، هر کسی هم که یک گوشی هوشمند داشته باشد، یک دوربین - گرچه کمکیفیت - برای ثبت عکس دارد و کیفیت دوربینهایی که شهروندان عادی در خانههایشان دارند، در بسیاری اوقات از کیفیت دوربینهای استودیوهای عکاسی دهههای پیش بیشتر است. با این حساب، عکسهایی که از هر یک از ما به یادگار خواهد ماند، بیشمارند اما در سه چهار دهه قبل، شاید از هر فرد، حداکثر کمتر از ۱۰۰ عکس باقی میماند و اگر عقبتر برویم، تعداد عکسهایی که حتی از آدمهای مشهور گرفته میشد، در تمام طول عمرشان شاید به بیست سی عکس میرسید. با این حساب اهمیت هر عکس، بسیار بیشتر از زمان حاضر میشد و خود شخص و عکاس ترجیح میدادند که حقیقت وجودی او را ثبت کنند و نه یک حالت فیزیکی و روحی زودگذر را!



درست به همین خاطر است که مارک تواین گفته بود: عکس، یک سند مهم است. هیچ چیز احمقانهتر از آن نیست که برای آیندگان، یک لبخند احمقانه که برای همیشه ثابت باشد به یادگار بگذاریم.حتی اگر به پرترههای نقاشی هم رجوع کنیم، میبینیم که لبخند چیزی است که بیشتر در چهره افراد مست، فقیر و هرزه دیده میشود تا شخصیتهای مهم اجتماعی. حداکثر میتوانیم لبخندی به اسرارآمیزی لبخند مونالیزا را پیدا کنیم!



جالب است که وقتی به پرترههای قدیمی نگاه میکنیم، میبینیم در معدود پرترههای مشهوری که لبخند ثبت شده، یک حالت دوگانگی و تردید به چشم میخورد؛ مثلا در پرتره مشهوری که اثر آنتونلا دا مسینا است، خبرگان فن عقیده دارند که بیننده بین لبخند و حالت ایستای صورت سرگردان میماند.



پرتره، چه در نقاشی و چه در عکاسی، مترادف با ثبت فیزیکی یک عکس نیست. آن دسته از عکاسان حرفهای که پرتره میگیرند، با نورپردازی مناسب و القای میمیک مناسب و تکنیکهای عکاسی میتوانند یک عکس گویا خلق کنند که شخصیت و روحیه و حتی نیات و حالات روحی پایدار - و نه آنی - سوژه خود را ثبت کنند، پس طبیعی است که در دهه های اول پیدایش عکاسی، که عکاسی، بیشتر عکاسی پرتره بود تا عکاسی خبری و عکاسیهای اتفاقی، چنین هدف و سبکی بیشتر مشاهده بشود.
 

yasi

عضو
نخستین عکس از جنگ تحمیلی






تصویر زیر، نخستین عکس ثبتشده از جنگ تحمیلی عراق علیه ایران است.



این عکس توسط عباس فتحی؛ عکاس روزنامه کیهان در 31 شهریور سال 1359 (نخستین روزجنگ تحمیلی) گرفته شده است.



در این عکس نمایی از بمباران فرودگاه مهرآباد تهران توسط هواپیماهای عراقی به تصویر کشیده شده است.




  • شهدای دفاع مقدس / چهرههای دفاعی ایران / نهادهای دفاعی ایران / تجهیزات دفاعی ایران /



 

yasi

عضو
عکسهای کوچک در گالری آریا








نخستین نمایشگاه «عکسهای کوچک» با آثاری از ۷۵ عکاس ایرانی از ۲۲ مردادماه در گالری آریا گشایش مییابد.


به گزارش فارس، این نمایشگاه با موضوع آزاد برگزار میشود و با توجه به عنوان نمایشگاه، ابعاد ۴۰×۴۰ سانتیمتر بزرگترین ابعاد این آثار خواهد بود.این نمایشگاه عکسهای دیجتالی و آنالوگ را دربر میگیرد.


فراخوان این نمایشگاه شامل دو بخش فراخوان عموم و مدعوین است که قرار بود سال گذشته نمایشگاه آن برگزار شود ولی بنا دلایلی این نمایشگاه به ۲۲ مردادماه جاری موکول شد.



پرستو ابنعلی، مریم اخباری، کوروش ادیم، آرمان استپانیان، سمانه اکبری، فرید امین الاسلام، مصطفی امینی، حسین ابروی، بیژن بنیاحمد، اسماعیل بهزادی، پرهام تقیاف، نیلوفر تقیپور، شهریار توکلی، حامد جابرها، عرفان جمشیدی، رویا حسینزادگان، تورج خامنهزاده، آرمان خلعتبری، ماهان دانیال، شادی داوریان، مونا راد ضیابری، علیرضا روحنواز، مهریرحیمزاده، طوبی رحیمی، آیدین رهبر، جلال سپهر، عزیز ساعتی، الما سینایی، شهریار سپهر، فرزین شادمهر، الهه شاملو، شیلا شعبان، بنیامین شعاعی، نوشین شفیعی، نجف شکری، مونا شهریاری، شیرین برزگر، بهنام صدیقی، کوروش صوفی، ناتالی طالقانی، پانتهآ غلامی، محمد غفوری، علیرضا فاتحی، فرشاد فداییان، حامد فرهنگی، بهزاد فیروزی، نوشین فیصلی، ترلان قاسمیان، شادی قدیریان، فرناز قوامی، زویا کاظمزاده، حمیدرضا کرمی، حسین کریمزاده، داریوش کیانی، میترا محاسنی، میثم محفوظ، اصلان محمدپور، سحر مختاری، کیامرز مراد، پرهام مرتضوی، مهسا مرسی، افسون معتضد، زیبا مغربی، الهه مقدم، گلاویژ مقدم، کیوان موسوی اقدم، سیدحسن نصرالهی، عباس نوری، مهدی وثوقنیا، یدالهه ولیزاده، غزاله هدایت و آرش یدالهی عکاسانی هستند که آثارشان در این نمایشگاه عرضه خواهد شد.


این نمایشگاه نیز همچون دیگر نمایشگاههای «تابلوهای کوچک» که پیش از این در گالری آریا برگزار میشد، در دو بخش به فروش آثار خواهد پرداخت.


در بخش نخست، آثار به صورت حراج و در ازای قیمت پیشنهادی بیشتر به فروش خواهد رسید و در بخش دیگر تعدادی از آثار با قیمتهای ثابت بین ۱۰۰ تا ۲۵۰ هزار تومان برای فروش عرضه میشوند.


بخش حراج فقط به مدت ۴ روز و تا پایان روز جمعه ۲۵ مردادماه برقرار خواهد بود.

این نمایشگاه ۲۲ مردادماه ساعت ۱۶ گشایش خواهد یافت و تا ۲ شهریورماه هر روز از ساعت ۱۰ تا ۲۰ دایر است.


بازدید از نمایشگاه در روزهای جمعهها از ساعت ۱۶ تا ۲۰ اعلام شده است.


گالری آریا در خیابان ولی عصر، بالاتر از سهراه شهید بهشتی، کوی زرین، پلاک ۱۰ واقع شده است.
 

yasi

عضو
تصویری قدیمی از فرودگاه بینالمللی شیراز




تصویر زیر متعلق به فرودگاه بین المللی شهر شیراز است که بعدها به نام فرودگاه قدیم شهرت یافت.

فرودگاه قدیم شیراز در نزدیکی صحرای آقاباباخان در جنوب شهر شیراز نزدیک جاده بوشهر قرار دارد و در سال 1308 شمسی ساخته شده است.






چون این فرودگاه وسعت کافی نداشت و توسعه آن نیز مقدور نبود، در 1340 فرودگاه وسیعی در دو فرسنگی جنوب شرقی شیراز در نزدیکی قریه جعفرآباد ساخته شد.
 

yasi

عضو
فراخوان جشنواره عکس سردرهای ایرانی اسلامی منتشر شد









فرهنگسرای شفق در نظر دارد جشنواره عکس سردرهای ایرانی اسلامی را با عنوان «رواق منظر» برگزار کند.


به گزارش ایسنا، جشنواره «رواق منظر» با هدف یادآوری و بازخوانی ارزشهای جاودانه معماری ایرانی - اسلامی و تاثیر آن بر سبک زندگی اجتماعی برگزار خواهد شد.


این جشنواره با همکاری کانون عکاسان ایران و بهرهمندی از همراهی انجمن مفاخر معماری ایران به اجرا در خواهد آمد.


این مسابقه دارای دو بخش به شرح زیر است:


بخشهای موضوعی:۱- سردرهای نوشتاری با مضامین قرآنی، ادعیه و اشعار و ...۲- سردرهای منقش به طرح وارههای ایرانی- اسلامی).بخش ویژه: سردرهایی با مضامین مربوط به امیرالمومنین علی (ع).




این مسابقه شامل مقرارت ذیل است:



شرکت تمامی علاقمندان در این جشنواره آزاد است.


تصاویر ارسالی میتواند به صورت سیاه و سفید و یا رنگی باشد.


ثبت نام از طریق پایگاه الکترونیکی www. photosardar. ir انجام میشود.


عکسهای ترکیبی و دست کاری شده، به نحوی که در جنبه استنادی آنها خلل ایجاد شود از مرحله داوری حذف خواهند شد.


تصاویر با تکنیک HDR و پانوراما پذیرفته میشود.



هر هنرمند مجاز است در هر بخش شرکت کند و حداکثر ۵ قطعه عکس برای هر بخش ارسال نماید.


به تمامی هنرمندانی که آثارشان تبه نمایشگاه و کتاب جشنواره راه یابد، گواهی شرکت اهدا خواهد شد.


برگزار کننده مجاز است از عکسهای پذیرفته شده در اقلام تبلیغاتی و انتشاراتی با ذکر نام عکاس استفاده کند.


متقاضی میپذیرد که عکسها متعلق به اوست و مسئولیتهای اخلاقی و حقوقی ناشی از این امر بر عهده فرستنده است.


از درج نام و امضاء بر روی عکسهای ارسالی جدا خودداری شود.



شهروندان علاقمند جهت شرکت در این جشنواره میتوانند آثار خود را تا ۸ مرداد ماه مصادف با شهادت امیرالمومنین علی (ع) به دبیرخانه جشنواره عکس واقع در خیابان سیدجمالالدین اسدآبادی خیابان ۲۱ بوستان شفق ارسال کنند و یا به پایگاه الکترونیکیwww. photosardar. ir مراجعه کنند و یا جهت کسب اطلاعات بیشتر با شماره تلفن ۸۸۵۵۴۰۱۹ تماس بگیرند.
 

yasi

عضو
تصاویری از بهمن 57





انقلاب اسلامی ایران در 22 بهمن سال 1357 به پیروزی رسید و مردم انقلابی، اداره حکومت کشور را به دست گرفتند.




سنگربندی خیابانهای تهران برای مقابله با نیروهای نظامی رژیم پهلوی توسط مردم در بهمن ماه 1357
عکس: مرکز اسناد انقلاب اسلامی





  • [*=center]

    [*=center]

    [*=center]

    [*=center]

    [*=center]

    [*=center]

    [*=center]

    [*=center]

    [*=center]





سال 1357 در حالی آغاز شد که صدای مهیب انفجار خشم مردم که از 19 دی سال 1356 در قم آغاز شده بود از تبریز، یزد، جهرم، کازرون، تهران، اصفهان، شیراز، مشهد، رفسنجان، همدان، نجفآباد و سایر شهرهای ایران به گوش شاه و آمریکا میرسید.تصاویر فوق مربوط به روزهای انقلاب در بهمن سال 1357 میباشد.
 
بالا